Bekas Cafe: niepozorne miejsce pełne orientalnego smaku

Jeśli szukacie ciekawego miejsca na dobre jedzenie w tym tygodniu przeczytajcie recenzję od ZaŻartego Krytyka i zajrzyjcie do Bekas Cafe.

W Liverpoolu istnieją miejsca, które nie próbują nikogo uwodzić. Nie mają instagramowych neonów, starannie dobranych doniczek ani menu, które brzmi jak instrukcja obsługi ekspresu do kawy za trzy tysiące funtów. Zamiast tego mają coś znacznie bardziej niebezpiecznego: autentyczność.

London Road jest właśnie takim miejscem. To ulica, która przez lata widziała więcej niż niejeden terapeuta na pełen etat. Złote czasy handlu, powolny upadek, zamykane sklepy, a potem coś, co w Liverpoolu zawsze wraca jak bumerang: życie. Trochę inne, bardziej szorstkie, czasem niewygodne, ale wciąż prawdziwe.

London Road nie jest piękna. I całe szczęście. Nie zawsze jednak była ulicą, którą opisuje się słowami „surowa” czy „niedoskonała”. Przez lata był to jeden z najbardziej tętniących życiem handlowych szlaków Liverpoolu. Sklepy, puby, ruch pieszy od rana do nocy. Naturalne przedłużenie centrum, zanim miasto postanowiło przesunąć swój ciężar w stronę nowych inwestycji i błyszczących pasaży.

Potem przyszło coś, co London Road zna aż za dobrze: powolne pomijanie. Sklepy zaczęły znikać, pojawiły się pustostany, a reputacja ulicy zaczęła się zmieniać szybciej niż szyldy nad witrynami. Łatwo było ją skreślić jednym zdaniem. A jeszcze łatwiej po prostu ominąć.

Tylko że London Road zrobiła to, co Liverpool robi najlepiej. Zmieniła się oddolnie i to nie przez wielkie projekty, ale przez ludzi. Przez małe biznesy, rodzinne kuchnie, zapach przypraw unoszący się nad chodnikiem i kolejki do lokali, które nie potrzebują marketingu, bo mają coś lepszego: stałych klientów.

Dziś London Road bywa przez złośliwych nazywana „Bagdad Road”. Być może trochę z przekąsem, a trochę z braku zrozumienia. Zamiast dawnych pubów pojawiły się tureckie salony fryzjerskie, bary z kebabami i małe restauracje z kuchnią z różnych stron świata. Dla jednych to znak upadku. Dla innych dowód, że ulica po prostu zmieniła język, którym mówi.

Jeśli kiedyś życie London Road kręciło się wokół piwa i pogawędek w jednym z ponad dwudziestu pubów na tej ulicy, to dziś kręci się wokół kawy, falafela, shawarmy i rozmów prowadzonych w kilku językach jednocześnie. Spacerujesz tu i masz wrażenie, że ktoś wrzucił do jednego garnka pół świata i tym razem jednak w nim zamieszał. Bliski Wschód, Azja, Europa Wschodnia – wszystko spotyka się tu na kilku przecznicach.

Zapach przypraw miesza się z aromatem kawy, języki przeplatają się jak playlista bez kontroli DJ-a, a jedzenie staje się wspólnym językiem, który działa lepiej niż niejeden program integracyjny. To właśnie ludzie trzymają tę ulicę przy życiu.

Jednym z takich ludzi jest John Dickson, znany w Liverpoolu jako John “The Spud”. Od 1999 roku prowadzi swój street foodowy punkt na Audley Street, tuż obok miejsca, gdzie przez ponad sto lat działał TJ Hughes. John serwuje bułki śniadaniowe, hot dogi i burgery, ale to jego ziemniaki z pieca stały się miejską legendą. Przez ponad dwie dekady obserwował, jak London Road się zmienia, a jego biznes przetrwał wszystko: zamykane puby, znikające kina, przeprowadzki wielkich sklepów i kolejne mody kulinarne. Jak sam mówi, sekret jest prosty: dobra obsługa, poczucie humoru i ceny, które nie odstraszają. Ludzie wracają nie tylko po jedzenie, ale też po rozmowę.

I gdzieś w tym wszystkim znajduje się Bekas Cafe. Niepozorne miejsce, które można minąć bez większego zastanowienia. I to byłby błąd, bo Bekas Cafe nie próbuje być modne. Ono po prostu jest. A za tym „po prostu” kryje się historia, która zaczyna się znacznie dalej niż Liverpool.

Za kawiarnią stoją ludzie z regionu Kurdystanu w północnym Iraku, którzy trafili do miasta po doświadczeniach, których nie wpisuje się w biznesplan. Bekas powstał jako rodzinny projekt, budowany powoli, z potrzeby stworzenia przestrzeni spotkań – najpierw dla własnej społeczności, a potem dla wszystkich, którzy chcą się zatrzymać choć na chwilę.

Nazwa lokalu pochodzi od kurdyjskiego poety Sherko Bekasa. To nie tylko punkt na mapie, ale mały most między kulturami. Między Liverpoolem a Kurdystanem. Między ulicą, która słyszy dziesiątki języków, a ludźmi, którzy przywożą tu własne historie.

Trafiliśmy tu z Luizą kilka lat temu, wracając ze świątecznej wycieczki z Aberdeen i od tamtej pory Bekas stał się dla nas czymś w rodzaju punktu orientacyjnego na mapie London Road. Jeśli chcemy sprawdzić, czy ulica nadal ma swój rytm, zaglądamy właśnie tutaj.

Tym razem wpadamy po sobotnim squashu, jeszcze z lekkim zmęczeniem w nogach. W środku tłum. Napakowane jak pociąg Avanti West Coast do Liverpoolu w dzień meczowy. Każdy stolik zajęty, rozmowy mieszają się z dźwiękiem ekspresu, ktoś czeka przy wejściu. Pro tip na przyszłość: warto zarezerwować stolik wcześniej, bo można odbić się od drzwi. Nam się udało, ale bardziej dzięki szczęściu niż planowaniu.

Wnętrze też zmieniło się przez lata. Jest jaśniej, więcej detali, drewniane stoły, półki z herbatami i przyprawami, rośliny, które wyglądają na podlewane, a nie ustawione do zdjęcia. Nadal kameralnie, ale dojrzalej.

Luiza wybiera śniadanie arabskie, ja kurdyjskie. Po chwili stół zamienia się w małą mapę regionu. Arabskie śniadanie to hummus, świeże warzywa, oliwki, jajka i ciepły chleb, który aż prosi się, żeby nim zgarniać wszystko po kolei. Kurdyjskie idzie jeszcze dalej: sery, grillowane halloumi, mortadela halal, pomidory, ogórki, jogurt, miód, tahini i świeży chleb, który spaja całość. To nie jest minimalistyczna kompozycja. To śniadanie, które zakłada, że nikt po nim nie wychodzi głodny.

Największe zaskoczenie przychodzi jednak przy kawie. Zamawiamy kurdyjską, jak zawsze zresztą, przekonani, że zaraz dostaniemy solidny kofeinowy impuls. I wtedy okazuje się, że kofeiny w niej brak. Lata złudzeń i nasz kawowy światopogląd rozsypują się w jednej chwili. Zostaje jednak smak i rytuał, który działa spokojniej, ale chyba skuteczniej.

I właśnie wtedy widać najlepiej, dlaczego Bekas Cafe ma sens. Ta kawiarnia nie próbuje być modnym miejscem. Jest częścią ulicy. Taką, do której wraca się nie dlatego, że trzeba, tylko dlatego, że się chce.

London Road nie potrzebuje perfekcji. Nigdy jej nie miała i chyba nigdy mieć nie będzie. I bardzo dobrze, bo to nie jest ulica z folderów turystycznych. To ulica życia: szybkiej kawy przed pracą, lunchu jedzonego w biegu oraz rozmów przy stoliku, które zaczynają się od pogody, a kończą na piłce i tym, gdzie zniknął najlepszy kebab sprzed dziesięciu lat.

Bekas Cafe wpisuje się w ten rytm bez wysiłku oraz bez sloganów, marketingu i udawania. Po prostu robi swoje.

I może właśnie dlatego, mimo łatki i mimo wszystkich „rough edges”, London Road wciąż działa. Bo zamiast błyszczeć, po prostu żyje. A w Liverpoolu to często znaczy więcej niż perfekcja.

Bekas Cafe, 136 London Rd, Liverpool L3 5NL

fot: Rado Chmiel/UK LIVE