Aż trzy razy więcej Polaków wyjeżdża z Wielkiej Brytanii niż do niej przyjeżdża
Brytyjski urząd statystyczny ONS opublikował długo oczekiwany raport dotyczący imigracji i emigracji, czyli podał konkretne liczby dotyczące tych, którzy przyjechali na Wyspy w celu osiedlenia się i tych, którzy brytyjskie eldorado opuścili. Przypomnijmy tylko, że w czerwcu 2016 roku Brytyjczycy wypowiedzieli się w większości za opuszczeniem Unii Europejskiej i oczekiwali, że emigranci z innych krajów Unii przestaną tu przyjeżdżać, a ci bardziej radykalni – jak zwolennicy Partii Reform Nigela Farage’a – że wyjadą i zwolnią atrakcyjne miejsca pracy przy zbiorach kapusty, czy na budowach – dla rdzennych Anglików, Walijczyków, Szkotów i Irlandczyków z Ulsteru. Czytając dane statystyczne opublikowane przez ONS za okres od czerwca 2024 do czerwca 2025 można Farage’owi pogratulować. Jego sen się spełnił.
Imigracja do Zjednoczonego Królestwa się wyraźnie zmniejsza, a emigracja – zwiększa. Obywatele Unii Europejskiej stanowią już niewiele znaczący margines przyjeżdżających. Ponad 75 procent wybierających emigrację w UK to obywatele krajów z poza UE. Przede wszystkim Hindusi, Chińczycy, Pakistańczycy, Nigeryjczycy i Nepalczycy. Imigranci z UE to z kolej głównie Rumuni, Włosi, Irlandczycy i Francuzi. Polacy, w niezbyt imponującej liczbie 7 tysięcy są na dalekim, piątym miejscu. Za to wskoczyli mocno na podium w konkurencji „wyjazdy”. Co najmniej 25 tysięcy naszych rodaków spakowało manatki i wyniosło się z Wysp. „Co najmniej” bo jest jeszcze kategoria „Brytyjczyków” (252 tysiące osób), którzy wyemigrowali. A ilu z nich to Polacy, którzy po zdobyciu upragnionego brytyjskiego paszportu, spokojnie wrócili do kraju? Tego urząd statystyczny nam nie powie, ale każdy z nas zna, lub słyszał o takich przypadkach.
Bilans imigracja-emigracja wciąż jest jeszcze dla UK na plus. 204 tysiące osób więcej tu się osiedliło, niż wyjechało. Ale „większy obrazek” wygląda już inaczej. Bo w analogicznym okresie w roku poprzednim, bilans wynosił +649 tysięcy.
Liczby są oszałamiające, nawet jak na Wielką Brytanię, ale to co nieco zaciemnia obraz to fakt, że ogromna większość z tego ogólnego ruchu to studenci, którzy przyjeżdżają z całego świata (choć najwięcej z Indii i z Chin – najludniejszych krajów globu), a po studiach po prostu wracają do domu. Dlatego warto się skupić na statystykach dotyczących Polaków. Bo tutaj większość przypadków to przyjazdy do pracy (mocno utrudnione przez nowe przepisy wizowe) i powroty po latach spędzonych na emigracji.
Podczas ostatniego spisu ludności w 2021 roku na Wyspach Brytyjskich mieszkało oficjalnie 743 tysiące osób urodzonych w Polsce. Jeśli dodamy do tego urodzone w UK dzieci, to z pewnością było nas ponad 800 tysięcy. Od tamtego czasu jednak sporo się zmieniło. Przede wszystkim ogólny klimat relacji w społeczeństwie, coraz mniej przychylny dla emigrantów. A także – co być może jeszcze bardziej istotne – kryzys finansowy, który dotknął Wielką Brytanię. Funt od lat stoi bardzo nisko. Gospodarka po brexicie, zamiast dostać wiatru w żagle – jak obiecywał Nigel Farage – coraz bardziej się zwija. W Polsce płace rosną i nietrudno znaleźć pracę. A emigracja to nie jest łatwa sprawa psychicznie i nie każdy na emigranta się nadaje. Nic dziwnego, że Polacy „zjeżdżają”. Ciekawe, kiedy Anglicy się zorientują, że na miejsce Europejczyków, którzy wyjechali, nie ma chętnych do pracy. Bo ani Hindusi, ani Chińczycy, ani Pakistańczycy, o Nigeryjczykach już w ogóle nie wspominając, nie pchają się do pracy w miejscach, w których tradycyjnie pracowali Polacy i Rumuni. A wy już myślicie o powrocie, czy przeciwnie – jest wam tak dobrze, że chcecie tu sprowadzić krewnych i znajomych? Dajcie znać w komentarzach.
